بررسی آلبوم Scary Monsters (And Super Creeps): چهلمین آلبوم David Bowie

0
20
کاور آلبوم Scary Monsters

دیوید بویی (David Bowie) متفاوت بود. او اشعار خود را در گوش شنونده زمزمه می‌کرد. صدای جهش‌یافته پیانو و سبک متفاوت او باعث موفقیتش شد. زمانی که او پا به عرصه موسیقی گذاشت افراد زیادی مانند مایکل جکسون‌ (Michael Jacksonپرینس (Princeگروه کیس (Kiss) و غیره شروع به کار کرده بودند یا در حال فعالیت بودند. آن‌ها خدایان نمایش بودند برای همین رقابت با آن‌ها سخت بود. اما دیوید بویی توانست برای خودش جایگاه خاصی پیدا کند. او به واسطه ترانه‌سرایی و آهنگ‌سازی متفاوتش مورد توجه قرار گرفت. صدای او در‌ حالی که می‌گفت:”من خوشحالم، امیدوارم تو هم خوشحال باشی” یا “بهتره با تام بزرگه درگیر نشی” از رادیو پخش می‌شد. او مانند هیچ‌یک از خواننده‌های هم‌دوره خودش نبود.

به چه سبکی از موسیقی علاقه‌مندید؟ در دسته‌بندی نقد و بررسی موسیقی آهنگ‌های سبک مورد علاقه‌تان را پیدا می‌کنید.

تصاویر نقش‌بسته در ذهن

وقتی به آهنگ‌های او گوش می‌دهید تصاویر زیادی در ذهنتان شکل می‌گیرد. این تصاویر اغلب تنهایی و پرتگاه‌ها را نشان می‌دهند. البته هر کدام از آهنگ‌ها به‌تنهایی تصاویر مختلفی را در ذهنتان ایجاد می‌کنند. غوطه‌ور شدن در تاریکی، یک فضاپیمای براق، فضانوردی کچل و امثال این اشکال در ذهنتان نقش می‌بندند. اما هیچ‌کدام هیجان‌انگیز‌تر از موزیک‌ ویدیو‌های خود او نیست. چرا زمین را صورتی نشان می‌دهد؟ چرا بولدوزر به دنبالشان افتاده؟ چرا او زیر آب است؟ دیوید بویی این چیز‌ها را در موزیک ویدیو‌هایش می‌گنجاند. همین عناصر ذهن مخاطب را درگیر می‌کرد و چنین سوال‌هایی از خودش می‌‌پرسید. مردم آلبوم‌های او را می‌خریدند و بعد با موزیک‌ ویدیو‌ها دیوانه می‌شدند.

It’s No Game, Pt. 1

این ترک اولین آهنگ آلبوم است. این کار اصلا مانند آهنگ Ashes to Ashes نیست بلکه دقیقا نقطه متقابل آن است. It’s no Game, Part 1 کثیف، ناخوشایند و تلفیقی از پانک و راک است. در بین این لجن‌زار زنی ژاپنی دارد به زبان خودش حرف می‌زند. بعد از آن آهنگ ملایم می‌شود. دیوید بویی با صدای لرزان شروع به خواندن می‌کند. در اواسط آهنگ ملودی‌های بهتری را می‌شنوید ولی بویی در آخر می‌گوید:”خفه شو!” ممکن است چندسال به این آهنگ گوش دهید و ندانید منظور بویی چه بوده است. این ترک باعث می‌شود سرتان را بخارانید و بگویید:”این چی بود؟”

Up The Hill Backwards و It’s No Game, Pt. 2

Up The Hill Backwards بر خلاف It’s no Game, part. 1 شما را هدایت می‌کند. ضرب‌آهنگ‌های این ترک از خواننده آمریکایی بو دیدلی (Bo Diddley) الهام گرفته‌ شده. شونده با ضرب‌آهنگ و نواهای خاص این آهنگ همراه می‌شود. شنونده احساس می‌کند که بین این عناصر غوطه‌ور مانده است. تولید این آهنگ توسط بویی و تیمش آن‌ها را یک قدم از هنرمندان پیشین جلوتر می‌برد. شنونده دوست دارد همراه با دیوید بویی این آهنگ را بخواند. موفقیت اصلی این ترک دقیقا همین نکته است. Up The Hill Backward مانند It’s no Game Pt. 2 شفاف و واضح است. این دو آهنگ به ترتیب دومین و دهمین ترک‌های آلبوم هستند. در واقع ترک دوم و دهم خشونت و سردرگمی مخاطب را خنثی می‌کنند. تمام چیز‌هایی که It’s no Game Pt. 1 کم دارد در این دو ترک جبران شده است.دیوید بویی- Scary Monsters

اگر به سبک راک علاقه دارید نقد و بررسی آلبوم Nevermind را به هیچ‌وجه از دست ندهید.

Scary Monsters (And Super Creeps)

این آهنگ سومین ترک آلبوم است. در این آهنگ دیوید بویی پیشگویی‌های وحشتناکی می‌کند. صدای او دقیقا زمانی که در حال شعر خواندن است قطع و وصل می‌شود. بهتر است بگوییم صدایش محو می‌شود و دوباره اوج می‌گیرد. این ترک هم درست مانند ترک اول آلبوم شما را گیج می‌کند. البته شونده این گیج شدن را دوست دارد و معمولا تصمیم می‌گیرد با صدای خشن و ناهنجار بویی همراه شود.

Kingdom Come

بخش اعظم این سردرگمی در Kingdom Come خلاصه می‌شود. یکی از سازندگان این آلبوم رابرت فریپ (Robert Fripp) آهنگساز انگلیسی است. او صدای گیتار را خیلی فوق‌العاده به نمایش گذاشته است. رابرت در این آهنگ‌ هم‌خوانی کرده و بخش زیادی از نوازندگی گیتار را به‌ عهده داشته است. همکاری او در این آلبوم تنها نکته جالب این آلبوم نیست. آهنگ Kingdom Come بازخوانی آهنگ تام ورلین (Tom Verlaine) بود. او این آهنگ را در سال 1979 خواند بود. یک سال بعد یعنی سال 1980، دیوید بویی آن را بازخوانی کرد. موضوع ناراحت‌کننده این است که افراد بسیار زیادی نمی‌دانند که این اثر متعلق به تام ورلین است و آن را فقط با نام دیوید بویی به یاد می‌آورند.

Teenage Wildlife و Scream Like a Baby

بهترین نمایش بویی در آهنگ Teenage Wildlife است. این آهنگ یک مهر تائید برای Heroes است. تفاوت Heroes و Teenage Wildlife در چیست؟ Teenage Wildlife آهنگ Heroes را تکمیل می‌کند و آن را توسط ضرب‌آهنگ و تنظیم‌ موسیقی رو به جلو می‌برد. آهنگ Scream Like a Baby این روند را مختل می‌کند. شنونده نمی‌داند این آهنگ دارد رو به جلو می‌رود یا دارد پسرویی می‌کند. این ترک چشم‌انداز آینده را نشان می‌دهد. در این آینده نزدیک افراد سیاسی زندانی شده‌اند. همان‌طور که می‌بینید آلبوم آهنگ‌های پیچیده و در عین حال ساده‌ای دارد.

Because You’re Young و Ashes to Ashes

ترک Because You’re Young وهم غالب بر آلبوم را دور می‌زند. پیت تاون‌سند (Pete Townsend) با دیوید بویی همکاری کرد و نواختن گیتار در این آهنگ را به عهده گرفت. حالا برویم سراغ بهترین آهنگ این آلبوم. بهترین ترک بی‌شک Ashes to Ashes است. این آهنگ ضرب‌آهنگ نسبتا تندی دارد. بویی می‌گوید:”من عاشق تمام چیز‌هایی هستم که روزی به آن‌ها نیاز داشتم؛ تمام جزئیات کثیفی که همراهشان می‌آید را دوست دارم.” در ادامه اضافه می‌کند:” من هیچ کار خوبی نکردم. هیچ کار بدی نکردم. من هیچ کاری را ناگهانی انجام ندادم.” این آهنگ تناقض‌های زیادی دارد و دمدمی‌مزاج بودن بویی را نشان می‌دهد.

Fashion

پنجمین آهنگ آلبوم Fashion است. دیوید بویی با یک چشم آبی درباره فشن صحبت می‌کند. او می‌گوید:” یک نوع رقص جدید به‌وجود آمده ولی من اسمش را نمی‌دانم. یک نوع حرف زدن جدید رایج شده ولی خیلی واضح نیست.” او از یک طرف می‌گوید فشن و صنعت مد جالب است و از طرف دیگر آن را نقض می‌کند. بویی فکر می‌کند صنعت مد جای متفاوتی‌ست که ایده‌های جدید در آن رشد می‌کنند. این ایده‌ها گاهی می‌توانند بی‌معنی و بی‌ارزش باشند.دیوید بویی- 1980

دهه هفتاد میلادی نقطه عطف باب دیلن بود. ری‌ویو آلبوم Blood on the Tracks را فراموش نکنید.

دهه هشتاد میلادی

آلبوم Scary Monsters (And Super Creeps) یکی از بهترین آثار دیوید بویی در دهه هشتاد بود. این آلبوم با آلبوم‌های قبلی او فرق داشت. آلبوم‌های قبلی سبک متفاوتی داشتند و بویی می‌خواست در اواخر دهه هفتاد تغییراتی در موسیقی‌اش ایجاد کند. امروزه دنیای موسیقی فرق کرده ولی هنوز هم سبک پانک و راک در آن وجود دارند. این سبک‌ها صرفا از دهه هفتاد و هشتاد میلادی نشات می‌گیرند. این میراثی بود که دیوید بویی از خود به‌جا گذاشت. او تنها کسی نبود که در این سبک‌ها دست برده بود. اما هیچ‌کس نتوانست مانند او این شور و هیجان را به شنونده القا کند.

 

منبع: AlbumismAllmusic

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha