مروری بر آلبوم A Night At The Opera؛ نقطه عطف گروه Queen

0
7
کاور آلبوم A Night At The Opera

گروه کویین (Queen) با انتشار چهارمین آلبوم استودیویی خود یعنی A Night At The Opera به اوج رسید. این آلبوم در سال 1975 منتشر شد و در آن زمان به‌عنوان یکی از غنی‌ترین آلبوم‌های دوران شناخته‌ شد. آن‌ها با استفاده از روش ضبط نوار روی نوار توانستند کیفیت بهتری را خلق کنند. از طرف دیگر استفاده از تکنیک‌های گوناگون و جدید برای ضبط کار آن‌ها را بهتر کرد. بهره‌گیری از اکسترای قوی و صدای‌های جدید آن‌ها را از بند‌های راک‌ دیگر جدا کرد. درکل توجه زیاد به نکات ریز این‌ آلبوم را به اوج رساند.

می‌خواهید درباره گروه‌های آهنگ‌ها و خواننده‌های مورد علاقه‌تان بیشتر بدانید؟ می‌خواهید بدانید برای تولید هر آهنگ با چه مشکلاتی کنار آمده‌اند و از چه‌چیزهایی ایده گرفته‌اند؟ نگاهی به دسته‌بندی نقد و بررسی موسیقی بیاندازید.

تشکیل گروه و شروع کویین

راجر تیلور (Roger Taylor) و برایان می (Brian May) در سال 1968 گروهی به نام اسمایل (Smile) را تشکیل دادند. فرخ بولسارا (Farrokh Bulsara) از دنبال‌کنندگان این گروه بود. او در سال 1970 به گروه پیوست و آن‌ها را قانع کرد که اسم گروه را عوض کنند. او اسم کویین را پیشنهاد داد و فکر می‌کرد گروه به دو دلیل باید این اسم را قبول کند. اول این‌که خودش در مدرسه هنر درس خوانده بود در‌نتیجه می‌دانست استعداد کافی را دارد. دوم این‌که گروه پتانسیل ترقی و شکوفایی بالایی داشت. آن‌ها در انتخاب نوازنده گیتار باس به مشکل خوردند. اما در‌نهایت به جان دیکن (John Deacon) رسیدند. او قرار بود موقتی در گروه باشد ولی این‌طور نشد. او از آن روز تا 20 سال بعد در گروه ماند. آن‌ها آلبومی با نام Queen را در سال 1973 منتشر کردند. بعد از انتشار این آلبوم فرخ بولسارا تصمیم گرفت اسم خود را عوض کند. او اسم خود را فردی مرکوری (Freddie Mercury) گذاشت. آن‌ها در سال 1974 دو آلبوم تحسین‌بر‌انگیز با نام‌های Queen II و Sheer Heart Attack را منتشر کردند. آلبوم Queen II توانست در جدول ده آلبوم برتر بریتانیا قرار بگیرد و آلبوم Sheer Heart Attack اولین موفقیت کویین در تبلیغات گسترده بود.

کدام کمپانی بهتر است؟

در سال 1975 گروه دنبال قرارداد‌های بهتری می‌گشت. کویین می‌خواست با کمپانی سوان سانگ (Swan Song) قرارداد ببندد. کمپانی سوان سانگ در آن سال با گروه لد زپلین (Led Zeppelin) همکاری می‌کرد. درنهایت کویین، کمپانی ای‌اند‌ام (A&M) را انتخاب کرد و ای‌اند‌ام برای کار‌های بعدی گروه بودجه بالایی تعیین کرد. یکی از تهیه‌کنندگان آلبوم A Night At The Opera روی توماس بیکر (Roy Thomas Baker) بود. او در کنار اعضای گروه به تهیه‌ آلبوم مشغول شد. اسم آلبوم از کجا نشات گرفت؟ فیلمی به همین نام در سال 1935 پخش شد و بازیگران اصلی آن برادران مارکس (Marx Brothers) بودند.گروه Queen در سال 1989

لس آنجلس در دهه 80! نقد‌ و بررسی آلبوم Appetite For Destruction را از دست ندهید.

مروری بر آهنگ‌های آلبوم 

Death On Two Legs (Dedicated To…)

اولین ترک آلبوم Death On Two Legs (Dedicated To…) است. آهنگ با صدای پیانو شروع می‌شود و در پس‌زمینه صدای جیغ‌ می‌آید. فردی مرکوری کار را شروع می‌کند و برایان می با او همراه می‌شود. متن آهنگ غنی و تاریک است. این آهنگ در‌عین لذت‌بخش بودن حس عجیب و متفاوتی را القا می‌کند. فردی مرکوری Death On Two Legs (Dedicated To…) را درباره مدیر قبلی گروه نورمن شفیلد (Norman Sheffield) نوشت. او توضیح داد که نورمن شفیلد رفتار‌های زننده‌ای با گروه داشته درحالی که آن‌ها تازه کار خود را شروع کرده‌ بودند و تجربه خاصی نداشتند.

Lazing On A Sunday Afternoon و I’m In Love With My Car

همان‌طور که خواندید اولین آهنگ آلبوم، پیچیده و مسموم‌کننده بود برای همین کویین دومین آهنگ را ساده انتخاب کرد. آهنگ Lazing On A Sunday Afternoon هم از لحاظ موسیقی و هم از لحاظ متن ساده است. اما این سادگی ادامه‌پیدا نمی‌کند. آهنگ I’m In Love With My Car با گیتارنوازی راجر تیلور دگرگون می‌شود. در این آهنگ بدن زنان به ماشین نسبت‌ داده‌ شده. راجر تیلور به بهترین‌ شکل می‌خواند و نت‌های گیتار برایان می پشت‌سر‌هم نواخته می‌شوند.

You’re My Best Friend و 39

You’re My Best Friend توسط جان دیکن نوشته‌ شد. او تصمیم گرفت برای ساخت این آهنگ از پیانو الکتریک برند وورلیزر (Wurlitzer) استفاده کند. کویین یکی از معتبر‌ترین آهنگ‌های پاپ دهه 70 را ساخت. You’re My Best Friend کمی خشن است. اما روند تهیه، استفاده از پیانو وورلیزر و هارمونی‌هایی که در پس‌زمینه قرار دارند همگی در کنار هم این خشونت را کم‌رنگ می‌کنند. برایان می در آخر آهنگ با گیتارش هارمونی‌های خوبی به آهنگ اضافه می‌کند. ترک بعدی 39 است. این ترک از سبک فولک-آکوستیک (Folk-Acoustic) پیرویی می‌کند. در پس‌زمینه آهنگ از صدای پایکوبی استفاده شده و راجر تیلور متن اصلی آهنگ را می‌خواند. موضوع اصلی آهنگ علاقه و رویا‌پردازی درباره سفر در زمان و فضا‌ است. البته راجر تیلور تصمیم گرفت این موضوع را در پس‌زمینه آهنگ قرار دهد. او با استفاده از سینتی‌سایزر (Synthesizer) درجه صدا‌ها را کم کرد.

Sweet Lady و Seaside Rendezvous

قسمت اول آلبوم با ضعیف‌ترین ترک‌های آلبوم تمام می‌شود. اول برسیم به ترک Sweet Lady. این‌ آهنگ زمان‌بندی خوبی ندارد. گروه سعی کرد با خلاقیت نت‌های تکراری گیتار را پشت‌سر‌هم بچیند. اما نتیجه کار خوب نشد. این آهنگ مانند یک سر‌هم‌بندی‌ ساده است. آهنگ بعدی Seaside Rendezvous است. این ترک نمونه بارز تکرار و تمرین است. کویین می‌خواست چیزهای متفاوتی را تجربه کند. متاسفانه نتیجه این خلاقیت خوب نبود و روند تولید نهایی آهنگ بهم ریخت. Seaside Rendezvous جایی در این آلبوم ندارد.

Prophet’s Song و Love Of My Life

قسمت دوم آلبوم با ترک Prophet’s Song شروع می‌شود. برایان می یک متن تئاتر‌مانند نوشته بود. موضوع اصلی این آهنگ ناراحت‌کننده و توهم‌زا است. همان‌طور که از اسم آهنگ معلوم است این ترک درباره پیامبر است. احتمال بسیار زیاد منظور کویین، عیسی مسیح است. فردی مرکوری در قسمتی از آهنگ می‌گوید: “پیامبر خودش گفت که این سرما به‌زودی تمام می‌شود و ما با دستان خودمان او را احضار می‌کنیم.” در اواسط آهنگ صدای خوانندگان ارکستر را می‌شنویم. بعد از صدای ارکستر، صدای گیتارنوازی برایان می‌ به گوش‌مان می‌رسد. او با گیتار آکوستیک نت‌های منقطع و کوتاه می‌نوازد. اما در آخر آهنگ جلوه دیگری به آن می‌دهد.
ترک بعدی Love Of My Life است. این ترک غم‌انگیز و ساده است. فرد مرکوری در‌حین‌ خواندن، پیانو می‌نوازد و تنها صدایی که در پس‌زمینه شنیده‌ می‌شود صدای گیتار باس است. برایان می در آخر آهنگ، گیتار الکتریک می‌زند. به همین سادگی! فردی مرکوری درباره عشق زندگی‌اش می‌خواند و می‌گوید: ” عشق زندگی من. تو به من آسیب زدی. قلبم رو شکوندی و الان می‌خوای ترکم کنی.”آخرین اجرای گروه کوین

مایکل جکسون و پرفروش‌ترین آلبوم تاریخ! ری‌ویو آلبوم Thriller را بخوانید.

Good Company و Bohemian Rhapsody

Good Company! این آهنگ ریتم و ساختار خوبی دارد. کویین با ضبط صدای گیتار با روش نوار روی نوار توانست موسیقی بهتری بسازد. در واقع سبک این ترک مانند جاز است؛ سبک جازی که تند نواخته می‌شود. شاهکار آلبوم و بهترین کار فردی مرکوری آهنگ Bohemian Rhapsody است. رسیدیم به اصل ماجرا! فردی مرکوری از دهه 60 روی این آهنگ کار کرده‌بود. او در این‌ سال‌ها سعی کرده‌ بود بخش به بخش آهنگ را تکمیل کند. آهنگ با صدای فردی مرکوری و پیانو‌نوازی‌اش شروع می‌شود. فضا‌سازی این ترک متفاوت است و از بخشی به بخش دیگر گریز می‌زند. اما مهم‌ترین و معروف‌ترین بخش آن اواسط آهنگ است. در این قسمت برایان می و راجر تیلور چندین بار جمله خود را تکرار می‌کند. چندبار؟ در واقع آن‌ها 180 نوار کاست، یعنی به‌نوعی 24 ترک را با جمله‌هایشان پر کردند. روند تهیه این آهنگ 3 هفته طول کشید. اما نکته‌ای که این ترک را شاهکار کرد در انتهای آن قرار داشت. فردی مرکوری آخرین خط را به‌ تنهایی می‌خواند و برایان می او را با گیتار همراهی می‌کند.

پایان آلبوم و ادامه راه

آلبوم A Night At The Opera با ترک God Save The Queen تمام می‌شود. این آهنگ سرود ملی بریتانیا‌ست. کویین این آهنگ را برای نشان دادن احترام خود به جیمی هندریکس (Jimmy Hendrix) در سال 1974 ساخت. برایان می سال‌ها بعد تائید کرد اگر آلبوم A Night At The Opera تبلیغات خوبی نداشت گروه کویین و کمپانی ورشکست می‌شد و مجبور بودند گروه را منحل کنند. اما شانس با آن‌ها یار بود. کویین یک موفقیت بزرگ کسب کرد و 12 میلیون نسخه از آلبوم در تمام جهان به فروش رفت. گروه کویین سال‌ها پس از انتشار A Night At The Opera با قدرت و موفقیت روزافزون به کار خود ادامه داد. جالب است بدانید آن‌ها یک‌ سال بعد (1976) آلبومی به نام A Day At The Races را منتشر کردند. این آلبوم نیز مانند A Night At The Opera از فیلم دیگری با بازی برادران مارکس گرفته بود.

 

منبع:Classic Rock Review

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha