بررسی آلبوم‌های I Put Spell On You و Pastel Blues؛ سیاه‌پوستان و نینا سیمون

0
20
کاور آلبوم I put a spell on you

سال 1965 سال بسیار مهمی در تاریخ آمریکا بود. حقوق مدنی ساکنین آمریکا در این سال با چالش‌های زیادی مواجه شد . مارتین لوتر کینگ جونیور (.Martin Luther King, Jr) خواستار اجرای حق رای برای سیاه‌پوستان ایالت آلاباما (Alabama) بود. اما این خواسته تبدیل به یک جنب‌وجوش شد. او تنها یک سال قبل جایزه صلح نوبل را گرفته بود. ولی اکنون می‌خواست عدالت‌خواهی خود را علنی کند. سیاه‌پوستان در سراسر آمریکا به او پیوستند. آن‌ها حقوق مدنی و حق انسانی خودشان را می‌خواستند. سربازان و گروه کو کلاکس کلن (Ku Klux Klan) باعث شدند شرایط آلاباما از کنترل خارج شود. کو کلاکس کلن سازمان سری ضد‌ سیاه‌پوستان بود. این گروه بعد از اعتراضات سیاه‌پوستان آمریکا شکل گرفت. شرایط به‌قدری وخیم شد که رئیس‌جمهور آن زمان لیندون جانسون (Lyndon B. Johnson) تصمیم گرفت این خواسته را عملی کند. با این وجود تراژدی‌های زیادی قبل از عملکرد جانسون به‌وجود آمد. مالکوم ایکس (Malcolm X) مدافع حقوق سیاه‌پوستان ستیزه‌جو به قتل رسید. او معمولا با لوتر کینگ اختلاف‌ نظر داشت. از بین بردن او اوضاع را بدتر کرد. هیچ‌چیز سیاه‌پوستان را از فقر و بیکاری نجات نداد. در واقع موافقت با حق‌ رای آن‌ها باعث بهبودی شرایط نشد. شورش‌ها ادامه داشت. تبعیض نژادی، به‌کار گرفتن سیاه‌پوستان به‌عنوان کارگر خانگی و برخورد ظالمانه پلیس لس‌انجلس (Los Angeles) اوضاع را بهم ریخت. زمانی که لوتر کینگ برای اعتراض به این وضع به شیکاگو (Chicago) رفت با جمعیتی از اوباش سفید‌پوستان مواجه شد. او قبلا هم با سفید‌پوستان تندرو مواجه شده بود. اما نه به این شدت.

نقش نینا سیمون در اعتراضات

گفتیم سال 1965 سال مهمی بود. این سال برای نینا سیمون (Nina Simone) نیز مهم بود. او دوتا از اصلی‌ترین آهنگ‌هایش را در همان سال خواند. او یک پیانو نواز بود و کمی بعد تبدیل به عزیزدل محله گرین‌ویچ (Greenwich Village) نیویورک شد. سیمون در سال 1964 با کمپانی فیلیپس‌ رکورد (Philips Records) قرار‌داد بست. این قرار‌داد باعث شد او یک چهره شناخته‌شده در عرصه سیاست باشد. او در همان سال اولین آلبوم خود را منتشر کرد. سیمون آهنگ Mississippi را به جامعه به‌هم‌ریخته آمریکا تقدیم  کرد. این آهنگ در اعتراض به مرگ مدگار اورس (Medgar Evers) و یک تعمید‌دهنده در کلیسا خوانده شد.

مدگار اورس فعال حقوق مدنی بود و به قتل رسید. تعمید‌دهنده کلیسا نیز در اثر بمب‌گذاری کلیسای خیابان شانزدهم (16th Street) کشته شد. اما او تنها کسی نبود که جان خود را بی‌دلیل از دست داد. یک سفید‌پوست افراطی موجب مرگ 4 نفر و زخمی شدن 14 الی 22 نفر شد. سیمون قبلا خواننده اپرا بود ولی خیلی سریع تبدیل به یک فعال مدنی شد. این تغییر یک‌ شبه رخ نداد. شرح این اتفاقات برای درک بهتر روحیه هنری او ضروری است. اکنون به آثار هنری نینا سیمون می‌پردازیم. آلبوم Pastel Blues و I Put Spell On You شخصیت سیمون را نشان می‌دهند. هر دوی آن‌ها متفاوت‌اند و یکدیگر را کامل می‌کنند. سیمون تصویر کاملی از خودش  ارائه کرد. او همچنین قدرت خود در نوشتن و پرداختن به موضوعات مهم را به همه اثبات کرد.Nina Simone

به موسیقی کانتری علاقه دارید؟ اگر جوابتان مثبت است نقد و بررسی آلبوم The Weight Of These Wings را از قلم نندازید.

I Put Spell On You

بهتر است بگوییم آلبوم I Put Spell On You یک آلبوم پاپ است. سبک فولک، جاز، بلوز در آلبوم قرار دارد. اما شنونده به صورت محسوس آن‌ها را نمی‌شنود. تمام سبک‌ها با هم تلفیق شدند و هیچ‌کدام به صورت جداگانه به گوش نمی‌رسند. این اولین آلبوم سیمون بود که گروه ارکستر داشت. آلبوم تصنیف‌های غم‌انگیز ندارد. از این رو با آلبوم قبلی او Broadway-Blues-Ballads فرق می‌کند. ترک اول آلبوم I Put Spell On you است. نویسنده و خواننده اصلی این اثر جی هاوکینز (Jay Hawkins) است. جی هاوکینز طلسم شده‌بود. او تحت‌تاثیر آهنگ جیمز باند (James Bond) سال 1960 قرار گرفت. جان بری (John Barry) نویسنده موسیقی متن فیلم بود و جی هاوکینز تصمیم گرفت تا حدودی از حال‌و‌هوای آن استفاده کند. ترک Tomorrow Is My Turn هم همین‌طور است. این ترک مانند ترک قبلی حال‌وهوای آهنگ جیمز باند را دارد. آهنگ‌های Marriage For Old Folks و Take Care Of Business یاد‌آور موسیقی‌های قدیمی هستند. در میان این ترک‌ها آهنگ Feeling Good یک اثر ماندگار شد. بخش اعظم این ماندگاری وابسته به ساز‌های بادی برنجی و شیپور است.

موسیقی نینا سیمون

موسیقی نینا سیمون غنی‌ست. چرا؟ هال مونی (Hal Mooney) تولید‌کننده نهایی آهنگ‌ها بود. هوریس اوت (Horace Ott) آهنگ‌های خوب سیمون را تبدیل به آهنگ‌هایی بی‌نقص می‌کرد. این دو نفر تاثیر خیلی زیادی بر کیفیت موسیقی سیمون داشتند. اما هیچ‌کدام از این کار‌ها باعث غرور سیمون نشد. او هرگز شخصیت و موسیقی خود را برتر از دیگران ندید. شاید فکر کنید وسعت صدای او خیلی زیاد بوده. ولی این‌طور نبود. او نهایتا دو گام (اوکتاو) را می‌خواند. بگذارید برای درک بهتر چند مثال بزنیم. تیلور سویفت (Taylor Swift) می‌تواند دو گام بخواند. آریانا گرانده (Ariana Grande) می‌تواند چهار گام را بخواند. حالا خودتان قضاوت کنید! صدای مردانه و بم سیمون باعث خاص بودن آهنگ‌ها می‌شد. او می‌دانست چطور و کی از صدایش استفاده کند. مدتی شایعه شد که سیمون در آهنگ‌های You’ve Got To Learn و Marriage Is For Old Folks از تدوین صدا استفاده کرده و نتوانسته نت‌ها را درست بخواند. او باید در تنظیم دانگ صدایش تلاش فراوانی می‌کرد ولی وقتی به آن نقطه می‌رسید فضای آهنگ با خاک یکسان می‌شد. زنان زیادی وارد عرصه موسیقی شدند؛ زنانی که صدای مردانه و بم داشتند. اما هیچ‌کدام نتوانستند مانند سیمون اجرا کنند.

Pastel Blues

آلبوم Pastel Blue تنها چهار ماه بعد از انتشار آلبوم I Put Spell On You منتشر شد. صدای سیمون کانون گرم این آلبوم بود. هر دو آلبوم در یک زمان ضبط شدند ولی تفاوت‌های بارزی دارند. Pastel Blue تاریک‌تر است. همچنین ارکسترای قوی‌تری دارد. می‌توان گفت از لحاظ آهنگ‌سازی Pastel Blue غنی‌تر است. این آلبوم با آهنگ Be My Husband شروع می‌شود. تنها ساز به‌کار رفته سِنج است. سیمون هم‌زمان با خواندن نت‌های بالا شروع به دست‌زدن می‌کند. ریتم ترانه‌ را شوهر سابقش اندی استرود (Andy Stroud) نوشته بود. دو نکته ناراحت‌کننده در این آهنگ وجود دارد. اول این‌که شوهر او ریتم آهنگ را در زندان سیاه‌پوستان شنیده بود. دوم، سیمون متن آهنگ را نوشته بود و در آن گفت: “لطفا آن‌قدر با من بدرفتاری نکن. تو بدجنس‌ترین مردی هستی که دیدم.” کیفیت آهنگ بسیار بالاست. وقتی به آن گوش می‌دهید احساس می‌کنید با سیمون در یک اتاق نشسته‌اید. این کیفیت را هال مونی ایجاد کرد. Pastel Blues یادآور خوانندگانی همچون رابرت جانسون (Robert Johnson) و به‌ خصوص بیلی هالیدی (Billie Holliday) است. معروف‌ترین آهنگ آلبوم Nobody Knows You When You’re Down And Out است.

هفت آهنگ اول در وصف پایان یک رابطه خوانده‌ شده‌اند. ترک End Of The Line  یک پایان تلخ را توصیف می‌کند. سیمون می‌گوید: “طوری که تو بی‌تفاوت به من نگاه می‌کنی و دستت را از دستم بیرون می‌آوری.” او خودش را به یک ولنتاین دورانداخته‌شده تشبیه می‌کند. سیمون برای معشوقه‌هایش آرزوی خوشبختی می‌کند و می‌گوید: “امیدوارم تمام آرزو‌هایت به بهترین شکل برآورده شوند.” و در ادامه آهنگ بعدی می‌گوید: “یک روز خورشید پشت در خانه من خواهد درخشید.” این یک امید واحی بود چون سیمون در ادامه آهنگ به خودکشی با قطار اشاره می‌کند. در آهنگ Ain’t No Use سیمون کار را یک‌سره می‌کند. رابطه عاشقانه‌اش به پایان رسیده. می‌رسیم به دو آهنگ آخر آلبوم. حرف‌هایی که سیمون در این آهنگ‌ها زد تمام حرف‌هایی بود که روی هم تلبار شده‌بودند. هنوز بعد از 56 سال کسی نتوانسته مضمون ترانه‌ها را تکرار کند.کاور آلبوم Pastel Blue

نقد و بررسی آلبوم Melodrama؛ دومین آلبوم Lorde را بخوانید.

Strange Fruit و  Sinnerman

Strange Fruit بی‌شک یکی از ناراحت‌کننده‌ترین آهنگ‌هایی‌ست که درباره سیاه‌پوستان خوانده‌شده. خشونت و وحشی‌گری نسبت به آنان بدون هیچ چشم‌داشتی بیان شده. چیزی که فضای آهنگ‌ را خیلی سنگین می‌کند هوای استودیو است. یعنی چی؟ صدا‌برداری در استودیو به گونه‌ای بود که صدای سیمون به خودش بر‌می‌گشت و فضای خالی آهنگ را پر می‌کرد. در ترک Sinnerman صدای پیانو، درام و گیتار را می‌شنویم. پیانو نت‌های یکسان را تکرار می‌کند و ریتم تند آن باعث شاد شدن جو آهنگ می‌شود. این آهنگ برعکس Strange Fruit درباره روز آخر صحبت می‌کند. اگر Strange Fruit درباره ظلم 400 ساله آمریکا می‌گوید، Sinnerman درباره اجرای عدالت و حقانیت صحبت می‌کند.

نینا سیمون و آمریکا

امروزه در سال 2021 گوش دادن به هنر نینا سیمون چیزی فراتر از گوش دادن به سبک جاز است. نینا سیمون انعکاس اتفاقات آمریکا‌ است. منظور آمریکای دهه 60 نیست. منظور دقیقا همین امروز است. تظاهرات سیاه‌پوستان هنوز هم پا‌برجاست. آن‌ها هنوز هم حقشان را می‌خواهند. آمریکا سرزمین مادری آن‌هاست و با این حال آن‌ها بعد از چند‌صد‌سال به دنبال حقوق مدنی‌شان هستند. نینا سیمون تمام بی‌عدالتی‌ها را به زیبا‌ترین شکل ممکن بیان کرد. او اثرگذار بود و همیشه اثر‌گذار خواهد بود. او ستاره بی‌همتا و بی‌تکرار دنیای جاز بود. در یک کلام؛‌ او یک اسطوره بود.

 

منبع: spectrumculture

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha