نقد و بررسی بازی ویدئویی Half-Life: Alyx؛ گروه مقاومت

0
7
پوستر بازی الکس نیمه زندگی

سری بازی‌های نیمه زندگی (Half-Life) جز محبوب‌ترین بازی‌های ویدئویی تاریخ است. بعد از چند سال وقفه ناامیدکننده قسمت جدید این مجموعه بازی پرطرفدار تحت عنوان الکس (Alyx) منتشر شد. سازنده این بازی کمپانی بازی‌سازی Valve است. بسیاری از منتقدین اعتقاد دارند که شرکت بازی‌سازی Valve نشان داده که می‌توان کنار سرگرم کردن مخاطب، اثری با کیفیت بسیار بالا ساخت. تنها راه خرید، خریدن بازی از سایت انحصاری شرکت Valve است. ضمن این‌که نسخه Alyx قابلیت بازی گروهی یا چندنفره را ندارد. این بازی فقط به‌صورت واقعیت مجازی (VR) یا همان Virtual Reality در دسترس است. منظور از سیستم واقعیت مجازی این است که یک عینک و هدست رو سر گیمر قرار داده می‌شود و گیمر با حرکات بدنش شخصیت اصلی بازی را کنترل می‌کند.

از این سبک بازی‌ها لذت می‌برید؟ سری به دسته‌بندی نقد و بررسی بازی بزنید و درباره گیم‌های مشابه بخوانید.

تجربه سیستم واقعیت مجازی (VR)

نسخه Alyx را می‌توان جز اولین و معدود بازی‌هایی دانست که تنها به صورت انحصاری برای پلتفرم VR تولید شده است. بیایید تجربه کاربران از این بازی را با هم مرور کنیم. اکثر کاربران و منتقدین گفته‌اند که این اولین باری‌ست که از سیستم واقعیت مجازی بیشتر از 30 دقیقه استفاده کردند. آن‌ها معتقدند که این سیستم خیلی زود مخاطبش را خسته می‌کند. خستگی از لحاظ فیزیکی تمرکز گیمر بر بازی را به‌هم می‌زند. این‌که یک قطعه پلاستیکی برای بیش از چند ساعت روی چشمتان باشد، مجبور باشید برای چند ساعت بی‌وقفه بایستید، باعث می‌شود سرتان گیج برود و حالت افراد دریازده‌ را پیدا کنید. به‌علاوه نمی‌توانید برای رفع خستگی جرعه‌ای آب یا قهوه بنوشید. اکثر ما عادت داریم روزی چندبار موبایلمان را چک کنیم. حین بازی این کار را هم نمی‌توانید انجام دهید. اما تمامی این مشکلات میل و علاقه شما را برای ادامه بازی از بین نمی‌برد. بازی از لحاظ سطح فنی و کیفی به‌حدی بالاست که حتی یک لحظه از انجام بازی خسته نمی‌شوید.

نیمه زندگی

از دیگر بازی‌های اکشن مروری بر بازی ویدئویی Demon Souls را بخوانید.

یک شروع بی‌نظیر

همیشه اولین‌ها به‌یاد می‌مانند. پس چه بهتر که اولین تجربتان از سیستم واقعیت مجازی در بهترین و بالاترین سطح ممکن باشد. اکثر افراد گفته‌اند که بعد از پایان بازی بدون وقفه و استراحت هدست را روی گوششان گذاشتند و مرحله اول را دوباره بازی کردند. اکثر طرفداران سری بازی‌های Half-Life در کیفیت نسخه Alyx تردید داشتند. همین تردید نیروی محرکه آن‌ها برای کشف کیفیت بازی بود. بعد از گذشت چند دقیقه، کمپانی Valve شما را شگفت‌زده می‌کند. اگر یکی از دوستانتان بدون اطلاع قبلی این بازی را برایتان پلی کند، قطعا فکر می‌کنید فیلمی باکیفیت از خیابان‌های نیویورک است. مرزهای بازی کامپیوتری و تصاویر واقعی جابه‌جا شده‌اند. دیگر به چشمتان هم نمی‌توانید اعتماد کنید.

رمز موفقیت بازی چیست؟

اگر قرار باشد هر کاربر بتواند یک سوال از مدیران شرکت توسعه‌دهنده بازی نیمه زندگی (Half-Life) بپرسد مطمئنا اکثر افراد می‌پرسند دلیل موفقیت این بازی چیست؟ دلیل موفقیت بازی در دو فاکتور کلیدی خلاصه می‌شود. اول این‌که تیم توسعه‌دهنده بازی سعی کرده سطح کیفی و فنی بازی را ارتقا دهد. میزان ارتقای سطح کیفی بازی به‌حدی بوده که هر کاربر بلافاصله از این مقدار پیشرفت شوکه می‌شود. دلیل دوم حفظ داستان و گسترش آن است. قرار نیست یک داستان یا سناریو تکراری را چندین بار بازی کنید. در هر قسمت چالش‌های جدید و داستانی متفاوت در انتظار شماست.

بر مدار موفقیت

5 سال قبل نسخه Half-Life 2 منتشر شد. داستان آن بازی این‌گونه بود که قهرمان بازی از اتفاقات City 17 جان سالم به‌در برده بود. در نسخه Alyx حالا قهرمان بازی الکس وانس (Alyx Vance) دنبال برگشتن به شهر City 17 و نجات شهر است. نکته جذاب ماجرا برگشتن به City 17 است. جایی‌که برای شما آشناست. احتمالا هدف تیم سازنده از این کار به رخ کشیدن پیشرفت‌های گرافیکی و بصری بوده است. انگار که شخصی با جادو توانسته خرابه‌ای را یک شبه به کاخ تبدیل کند. بازی اسکنری دارد که تصویر چهره شما را اسکن می‌کند. همه‌چیز شبیه دنیای واقعی طراحی شده است. حتی سایز افراد، ماشین‌ها و خیابان‌ها هم همگی شبیه اندازه واقعی هستند. استفاده از سیستم واقعیت مجازی بسیار جذاب است. انگار در دنیای واقعی با اشرار مبارزه می‌کنید. در طول بازی بارها برایتان پیش می‌آید که متوقف شوید، سرتان را بچرخانید و دهانتان از این حجم از کیفیت و گرافیک بالا باز بماند.

توجه به جزئیات

توجه به جزئیات در حد اعلا را می‌توانید در نسخه Alyx مشاهده کنید. جایی‌که علاوه‌بر شبیه‌سازی جزئیات محیط، به جزئیات روابط انسان‌ها با محیط اطراف هم دقت زیادی شده است. نحوه تعامل با اشیا و انسان‌ها بسیار واقعی و طبیعی‌ست. مثلا طرز در دست گرفتن کتری داغ با لیوان آب سرد خیلی فرق می‌کند. وقتی قرار است به‌کمک سیستم واقعیت مجازی حرکات خودتان داخل بازی شبیه‌سازی شود توجه به این حرکات هم بسیار مهم و حیاتی‌ست. حتی می‌توانید روش‌های مختلف در دست گرفتن اشیا را امتحان کنید. همه چیز واقعی طراحی شده است. می‌توانید روی شیشه با ماژیک چیزی بنویسید. سپس با یک دستمال مرطوب آن را پاک کنید. واقعا همه جزئیات به‌طرز شگفت‌آوری عالی‌ست. آیا شما انتظارات بیشتری از بازی‌های ویدئویی دارید؟ Half-Life پا را فراتر از تصورات و انتظارات مخاطبانش گذاشته و همه را شگفت‌زده کرده است. شاید 15 دقیقه اولیه بازی صرف جابه‌جایی وسایل شود. مطمئنا کیفیت بازی فراتر از انتظارات شماست.

بررسی بازی نیمه زندگی

حمله بیگانگان و جنگ با غول‌ها: نقد بازی ویدئویی Scarlet Nexus

می‌خواهم زنده بمانم

اولین مهارت مهم برای زنده ماندن در بازی‌های اکشن، تسلط به محیط جغرافیایی و نقشه بازی‌ست. خب در اولین قدم یک تور گردشگری با قطار برایتان فراهم می‌شود. بعد از آشنایی با محیط بازی باید سراغ تهیه اسلحه بروید. اما عنصری مهم‌تر از اسلحه هم وجود دارد. عنصری به‌نام دستکش‌های جادویی راسل (Russells) که به‌نام مخترعش نام‌گذاری شده‌اند. این دستکش‌ها خاصیت جادویی دارند. به‌این صورت که شما دستتان را به سمت اشیا می‌گیرید. سپس با چرخاندن مچ دستتان اشیا از جایشان بلند می‌شوند و در دستان شما قرار می‌گیرند. قابلیتی شبیه اسپایدرمن که توانایی‌های شما را بسیار گسترش می‌دهد. شاید برایتان این سوال پیش بیاید که چند بار باید از این مهارت استفاده کنید. خب جوابش مشخص نیست. بسته به سبک بازیتان ممکن است صدها بار یا حتی هزاران بار مجبور به استفاده از این مهارت شوید. اما یک چیز مشخص است. استفاده از دستکش‌های جادویی راسل هیچ‌وقت تکراری و خسته‌کننده نمی‌شود.

داستان را برایمان بگو

اکثر بازی در منطقه ممنوعه (Quarantine Zone) در City 17 اتفاق می‌افتد. این منطقه نزدیک دیوارهای مرزی شهر است. گروه خرابکاران الی (Eli) پدر الکس را گروگان گرفته‌اند. حالا الکس قصد دارد با متوقف کردن قطاری که پدرش در آن است، او را نجات داده و از چنگال مرگ فراری دهد. برای انجام موفقیت‌آمیز این ماموریت باید روند کار ایستگاه‌های مترو را متوقف کنید. همه نسخه‌های بازی نیمه زندگی (Half-Life) علاوه‌بر اکشن، در ژانر وحشت هم حرف‌هایی برای گفتن داشتند. بازی همیشه در مکان‌هایی تاریک اتفاق می‌افتد. حضور اجساد و ارواح واقعا ترسناک و شوکه‌کننده‌ست. بهترین سری بازی از لحاظ ترسناک بودن قطعا نسخه اورجینال Half-Life 1 است. در این نسخه از بازی هم وقایع وحشتناکی در ایستگاه‌های مترو، تونل‌ها و مکان‌های تاریک در انتظارتان است.

نسخه Alyx شما را به اوج هیجان، استرس و اضطراب می‌برد. بازی شما را مجبور می‌کند که به سمت اجساد باقی‌مانده از شهروندان بروید و بدن بی‌جان آن‌ها را لمس کنید. اجسادی که روی میز کار، مقابل پنجره و سر راهتان قرار دارند. باید برای باز کردن مسیر یا پر کردن نوار سلامیتان آن‌ها را لمس کنید. اگر به خون تیره مردگان دست بزنید مقداری به نوار سلامتیان افزوده می شود. داروها سمی هستند، موجودات فضایی و بیگانگان همه‌جا در کمین شما هستند. ممکن است به مسخره‌ترین شکل ممکن مثل استفراغ کردن یک فضایی رو بدنتان بمیرید. پس خیلی مراقب باشید. هر وسیله یا شی عجیبی می‌تواند شما را به آن دنیا بفرستد.

بازی نیمه زندگی

کمی هوای تازه می‌خواهم

مثل نسخه‌های قبلی اکثراوقات بازی در مکان‌های بسته و سرپوشیده می‌گذرد. می‌توانید برای لحظاتی از تونل‌ها عبور کنید و به هوای آزاد دسترسی پیدا کنید. نسیم ملایمی به صورتتان برخورد می‌کند. آسمان آبی دوباره روی خوشش را به شما نشان می‌دهد. در بازی دیوارها شهر را بغل کرده‌اند. فضایی برای نفش کشیدن نیست. بیگانگان تلاش کردند تا ارتباط شهروندان را به‌طور کامل با دنیای بیرون قطع کنند. فضای بازی به‌حدی طبیعی طراحی شده که حتی چند مورد گزارش شده افرادی که به فوبیای فضاهای بسته (Claustrophobia) مبتلا هستند، حالشان حین بازی بد شده و نتوانستند بازی را ادامه دهند. تنوع دشمنان روی زمین خیلی بیشتر از زیر زمین است. اگر ریسک سیل گلوله‌ها و سایر خطرات را می‌پذیرید، به فضاهای باز بروید و با آن‌ها روبه‌رو شوید.

دسته‌بندی دشمنان

برخلاف نیمه ابتدایی بازی که روندی کند و آرام دارد، نیمه دوم بازی بسیار پویاتر و جذاب‌تر است. در نیمه دوم بازی با دشمنان بیشتری روبه‌رو می‌شوید. به‌طور کلی دشمنان به سه طیف متفاوت تقسیم می‌شوند. طیف اولیه دشمنانی هستند به‌نام Antilions که در نسخه ابتدایی بازی هم حضور داشتند. دسته جدید دشمنان که به‌تازگی به بازی اضافه شده‌اند، Headcrab نام دارند. در نهایت دسته سوم زامبی‌ها هستند. این دسته نسبت به نسخه قبلی ارتقا یافته و خشن‌تر و سریع‌تر شده‌اند.

درکل بین این سه دسته جنگیدن با Antilions بسیاری جذاب‌تر و هیجان‌انگیزتر است. برای متوقف کردن زامبی‌ها باید به شکم یا پاهایشان شلیک کنید. ولی این‌کار وقتی با یک دسته زامبی عصبانی روبه‌رو هستید اصلا آسان نیست. باید بتوانید به‌سرعت خشاب‌هایتان را عوض کنید و دخل زامبی‌ها را بیاورید. Antilions هم موجودات تک‌پایی هستند که خودشان را به سمت شما خیز می‌دهند. آن‌ها شبیه خزندگان حرکت می‌کنند و سرعتشان کمتر از زامبی‌هاست.

نگاه کلی

نسخه Alyx سری بازی نیمه زندگی (Half-Life) اثری بسیار جذاب و اوج درخشش کمپانی‌های بازی‌سازی‌ست. در ساخت این بازی از تکنولوژی واقعیت مجازی (VR) استفاده شده. در کل بازی حدود 13 ساعت از وقت شما را می‌گیرد. بازی به دو نیمه کلی تقسیم شده است. در حالی‌که نیمه اول بازی ریتمی بسیار آرام دارد، نیمه دوم بازی پرشتاب‌تر و جذاب‌تر است. ریتم مبارزات و تعداد دشمنان هم در نیمه دوم بازی بیشتر می‌شود. جهت اسپویل نشدن خیلی از پایان بازی صحبت نمی‌کنیم. ولی کافی‌ست همین‌قدر بدانید که پایان بازی جذاب، غیرقبل‌پیش‌بینی و بی‌نظیر است. باید امیدوار باشیم که کمپانی بازی‌سازی Valve دوباره ما را 13 سال دیگر در انتظار نسخه بعدی این بازی نگذارد. اگر دوست‌ دارید واقعیت مجازی را برای اولین‌بار با اثری جذاب، اکشن و با گرافیکی بالا تجربه کنید، بازی Half-Life گزینه ایده‌آلی برای شماست.

 

منبع: pcgamer

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha