مروری بر بازی ویدئویی Balan Wonderworld؛ سرزمین سحرآمیز

0
5
پوستر بازی بالان

سازندگان ورژن اصلی بازی سونیک خارپشته (Sonic The Hedgehog) بازی سرزمین سحرآمیز بالان (Balan Wonderworld) را ساخته‌اند. ورژن اصلی بازی سونیک خارپشته توسط یوجی ناکا (Yuji Naka) و نائوتو اوشیما (Naoto Oshima) ساخته شد. حقیقت تلخ است. باید قبول کنیم که همیشه ساخت بازی توسط یک گروه موفق به معنای موفقیت بازی جدید نیست. همان‌طور که وقتی سازندگان اثر موفقی مثل Bloodstrained بازی Mighty NO.9 را ساختند با شکستی عجیب روبه‌رو شدند. حالا زوج موفق یوجی ناکا و نائوتو اوشیما هم با شرایط مشابهی مواجه هستند. سرزمین سحرآمیز بالان حتی شبحی از بازی سونیک خارپشته نیست. اگرچه طراحی شخصیت‌ها، موزیک متن و داستان بازی جالب است ولی جالب بودن به‌تنهایی نمی‌تواند یک بازی خسته‌کننده را به اثری جذاب تبدیل کند.

می‌خواهید بیشتر با جدیدترین گیم‌های دنیا آشنا شوید؟ حتما سری به دسته‌بندی نقد و بررسی بازی بزنید.

عدم جذابیت

عدم جذابیت را می‌توان بزرگ‌ترین ضعف Balan Wonderworld دانست. چالش‌های بازی بسیار ضعیف و تکراری هستند. شاید چند مرحله ابتدایی کمی فان و جالب باشد ولی سایر اوقات بازی چیزی جز اتلاف وقت نیست. وقتی سرزمین سحرآمیز بالان را آثاری ضعیف‌تر و هم‌تراز خودش مقایسه کنید، متوجه عمق فاجعه می‌شوید. عمق فاجعه وقتی نمایان می‌شود که حتی سطح کیفی این بازی با آثار ضعیف هم برابری نمی‌کند. اگر جایزه تمشک طلایی که هر ساله به بدترین فیلم سال داده می‌شود در دنیای بازی‌های ویدئویی هم وجود داشت، هیچ اثری شایسته‌تر از Balan Wonderworld برای دریافت این جایزه نبود.

سرزمین سحرآمیز بالان

سری به دنیای سوپر ماریو بزنیم: نقد و بررسی بازی Mario Golf: Super Rush

تقلید کورکورانه

اگر تیم سازنده بازی را نشناسید شاید تصور کنید که این اثر محصول گروهی جوان و مبتدی‌ست که صرفا برای کسب تجربه و ساخت رزومه از چند اثر قوی تقلید کرده‌اند. ولی اصلا این طور نیست. سرزمین سحرآمیز بالان تقلیدی ناموفق و بی‌دقت است. گیم‌پلی بازی بسیار ضعیف است. رابط کاربری بازی خیلی مبهم و گیج‌کننده است. کنترل شخصیت‌ها فقط به‌وسیله یکی از دکمه‌های کنترلر انجام می‌شود و بسیار ناملموس است. هیچ‌چیز در این بازی خوب نیست.

بازی را اسپویل کنیم!

عبارت اسپویل کردن بازی و فیلم بین علاقه‌مندان این آثار بسیار رایج است. معنی عبارت لو دادن داستان بازی یا فیلم است. ولی سرزمین سحرآمیز بالان را حتی نمی‌توان اسپویل کرد. درواقع داستانی برای اسپویل شدن وجود ندارد. چند خط نوشته مبهم و نامفهوم که نامش سناریو گذاشته شده، قابل اسپویل نیست. کلا شما یا نقش پسری را بازی می‌کنید که در حال رقصیدن است یا دختری که خدمتکار یک خانه‌ است و دائما آواز می‌خواند. بعد از گذشت چند دقیقه ناگهان توسط مردی جادویی به‌نام بالان دزدیده می‌شوید. بالان (Balan) شما را در سرزمینی جادویی رها می‌کند. اصلا مشخص نیست که شما چرا دزدیده و در این دنیای اسرارآمیز رها می‌شوید. نهایتا باید در 12 دنیای مختلف بازی کنید. هر دنیا دو سطح مختلف دارد؛ یک نبرد اصلی با غول (Boss) و یک نبرد دیگر. بعد از پیروزی بر غول اجازه ورود به نبرد بعدی را پیدا می‌کنید. اگر از گروه تئاتر کودکستان تقاضا می‌شد تا داستانی برای این بازی بنویسند مطمئنا حاصل کار آن‌ها بسیار جذاب‌تر از این داستان عجیب می‌شد.

تقابل جلوه‌های بصری با داستان بازی

تنها کسانی‌که کارشان را درست انجام داده‌اند تدوین‌گر و گروه گرافیکی بازی هستند. جلوه‌های بصری بازی بسیار جذاب است. همچنین نحوه برش هر سکانس و ترتیب قرارگیری سکانس‌ها نشان‌دهنده مهارت بالای تدوین‌گر بازی‌ست. جلوه‌های بصری و گرافیکی عالی می‌تواند فرصت مناسبی را برای ساخت اثری جذاب فراهم کند. ولی تیم سازنده از این موقعیت خوب بهره نبرده. هرقدر هم گرافیک بازی بالا باشد، بدون داستان کار ناتمام می‌ماند. پسر جوانی که دنبال ساخت ماشین پرنده‌ست و دختری که در حال شنا کردن توسط دوست دلفینش زخمی و رها می‌شود تا بمیرد! داستان بازی به‌حدی به‌هم‌ریخته و نامرتب است که ترتیب سکانس‌ها گاهی گم می‌شود. سکانس زخمی شدن دخترک با سکانس بعدی هیچ ارتباطی ندارند. ترتیب مبارزات و نبردها اصلا منطقی نیستند. ایده ساخت بازی خوب است ولی پیوستگی و انسجام کافی دیده نمی‌شود. مثلا مهارتی که در مرحله هشتم به‌دست می‌آورید در مرحله دوم بازی مورد نیاز است. درست مثل این‌که در حرکت اول شطرنج کیش و مات شوید. ایده درخشانی که به‌خوبی ساخته و پرداخته نشده است. این جمله خلاصه‌ای از کل وضعیت بازی است.

کنترل بازی 

کنترل بازی بیشتر شبیه گسترش هرج‌و‌مرج است. تمام کلیدهای روی کنترلر عملکرد مشابهی دارند. این ایده را می‌توان عجیب‌ترین ایده کمپانی‌های بازی‌سازی در سال‌های گذشته نامید. دلیل این اتفاق هنوز مشخص نیست. حمله و دفاع همگی فقط با یک کلید انجام می‌شوند. برای تغییر عملکرد کنترلر باید لباس‌های مختلف بپوشید. 80 لباس مختلف در بازی قرار داده شده است. مثلا لباس فانوسی (Jack Pantern) حرکت شما را به حمله برق‌آسا تبدیل می‌کند. لباس Sheep حرکتتان را به پرش تبدیل می‌کند. این ماجرا ادامه دارد. برای هر حرکت باید لباس مخصوص آن را بپوشید. این ماجرا خیلی گمراه‌کننده و عجیب است.

ایده کنترل تک دکمه‌ای ذاتا خیلی بد نیست. ولی شرکت بازی‌سازی باید حداقل یک دلیل قانع‌کننده برای این کار بیاورد. هر ایده‌ای حتی یک فکر ساده باید به‌درستی اجرا شود. ولی متاسفانه مثل سایر اتفاقات Balan Wonderworld، این ایده هم اصلا خوب اجرا نشده. برخی اوقات پیچیدگی‌های کنترل بازی روی اعصاب گیمر می‌رود. شاید شما توانایی‌های بسیار زیادی داشته باشید ولی نتوانید این مهارت‌ها را در بازی اجرا کنید. درست مثل بازیکن فوتبالی که خودش بسیار بااستعداد است ولی هم‌تیمی‌هایش فوتبال بلد نیستند. این سیستم کنترل تک کلیدی توانایی‌های شما را محدود می‌کند.

قربانی شدن پتانسیل‌ها

طی بازی بارها شاهد این مساله هستیم که تیم سازنده برای ساده‌تر کردن کار خودش، توانایی‌های گیمر را قربانی می‌کند. مثلا یک سلاح لیزری در اختیار شماست. تنها در حالتی‌که ثابت بایستید می‌توانید با این سلاح شلیک کنید. تیغه‌هایی در اختیار شماست. تنها در حالتی می‌توانید از نیزه و شمشیر استفاده کنید که فاصله کمی با هدف داشته باشید. درغیر این‌صورت نمی‌توانید با این سلاح‌ها به دشمن حمله کنید. حتی تنوعی در سبک مبارزه دشمنان هم وجود ندارد. بعد از گذشتن چند مرحله کاملا حوصله گیمرها سر می‌رود. این روند خسته‌کننده تا انتهای بازی ادامه دارد. بازی خیلی کند و آهسته جلو می‌رود. اتفاقات هیجان‌انگیز و جذاب در بازی وجود ندارند. همین امر باعث کند شدن ریتم بازی می‌شود. تیم سازنده اصلا زحمتی به خودش نداده است. آن‌ها برای آسان کردن کار خودشان تمام امکانات بازی را قربانی کردند.

بررسی بازی سرزمین سحرآمیز بالان

نظرتان درباره یک بازی جذاب و بدون خشونت چیست؟ نگاهی به بازی New Pokemon Snap بیاندازید.

سیستم دفاعی

به‌محض این‌که ضربه‌ای به شما بخورد، کشته می‌شوید. سیستم دفاعی و حرکات دفاعی هیچ معنی و مفهومی در این بازی ندارد. به‌دلیل تک‌بعدی بودن بازی و تک‌کلیدی بودن کنترلر نمی‌توانید به‌موقع واکنش نشان دهید. وقتی ضربه به شما بخورد لباستان را از دست می‌دهید. یعنی همان تک شانسی هم که داشتید از بین می‌رود. مثلا لباس حمله برق‌آسا تن شماست. دشمن به شما حمله می‌کند ولی چون شما لباس دفاعی ندارید نمی‌توانید از خودتان دفاع کنید. به‌همین دلیل لباس حمله برق‌آسا هم از دستتان می‌رود. این سیستم مبارزه شانس شما برای موفقیت را تقریبا به صفر می‌رساند. بعد از نابود شدن لباستان دوباره باید به اول برگردید و لباس مورد نیازتان را انتخاب کنید. لباس‌ها در محفظه‌های بنفش نگهداری می‌شود. برای باز کردن قفل هر لباس باید کلید آن را به‌دست آورید. به‌دست آوردن کلید هر لباس مکانیزم خاصی دارد. مکانیزم یافتن کلیدها هم بسیار حوصله‌سربر و خسته‌کننده‌ست. جستجو برای کلیدها فقط سطح اصطکاک و تنش بین گیمر و بازی را بالا می‌برد. کلیدها پشت جعبه‌ها پنهان شده‌اند. پنهان کردن کلید تنها راهکاری برای کاهش جذابیت نه‌چندان زیاد بازی‌ست! انگار تیم سازنده خواسته با دست خودش جذابیت‌های بازی را کاهش دهد.

تنوع بصری لباس‌ها

تنها نکته کمی دلگرم‌کننده بازی Balan Wonderworld تنوع بصری لباس‌هاست. لباس‌ها از لحاظ بصری تنوع خوبی دارند. ولی مسئله‌ای که صدای بسیاری را درآورده کپی و تکراری بودن لباس‌هاست. تیم سازنده حتی به خودش زحمت نداده که چند لباس جدید برای این بازی طراحی کند. همه‌چیز در این بازی تکراری‌ست. لباس‌ها، شیوه مبارزه جنگجوها و حتی چالش‌ها تکراری هستند. بحث سرزمین سحرآمیز بالان داستان کیفیت و کمیت است. در این بازی بیش از 80 مدل لباس با قابلیت‌های مختلف موجود است. در حالی‌که اگر 10 لباس جدید، باکیفیت و کاربردی در بازی وجود داشت اوضاع می‌توانست خیلی بهتر باشد.

غفلت و فراموشی

گروه سازنده Balan Wonderworld یک نکته بسیار مهم را فراموش کردند. آن‌ها تلاش کردند تا اثری بسیار جذاب و مهیج بسازند. ولی اصول اولیه بازی‌سازی را یادشان رفته. مثل این‌که ساختمان بسیار جذابی را بدون اسکلت بسازید. این ساختمان شاید ظاهر جذابی داشته باشد ولی اصلا محکم نیست. مثلا برخی از مراحل بازی با یک لباس خاص قابل دسترس هستند. این لباس خاص باید در دنیای بعدی کسب شود. یعنی کلید موفقیت مرحله فعلی در مرحله بعدی قرار گرفته. این مورد تناقض بسیار عجیبی‌ست که فقط در سرزمین سحرآمیز بالان وجود دارد. در کل تکمیل 100 درصدی مراحل بازی بیشتر شبیه یک کابوس ترسناک است.

بازی سرزمین سحرآمیز بالان

نگاه کلی

همیشه انتظار بازی‌های درخشان و باکیفیتی را از سازندگان Balan Wonderworld داشتیم. ولی متاسفانه این بازی اثری تاریک، ضعیف و حوصله سربر است. تیم سازنده اصرار زیادی به ارائه بازی با پلتفرم کنترل تک‌کلیدی داشته است. همین مساله باعث ضعف شدید بازی شده. در حالی‌که اصول اولیه بازی سازی در ساخت سرزمین سحرآمیز بالان رعایت نشده، تیم سازنده سعی کرده با قرار دادن چالش‌های سخت و اضافی بازی را جذاب‌تر کند. درکل این بازی اثری ضعیف و غیرقابل‌دفاع و نقطه تاریکی در کارنامه سازندگان آن است. اثری که فقط تقلید کورکورانه بوده و سازندگانش حتی حاضر به طراحی لبا‌س‌های جدید نبودند.

 

منبع: ign

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha