یادداشتی بر فیلم The Courier؛ درامی جاسوسی در دوران جنگ سرد + تریلر

0
8
پوستر فیلم قاصد

دوران جنگ سرد با تمام پستی و بلندی‌هایش یکی از دست‌مایه‌های اصلی فیلم‌سازان برای ساخت فیلم‌هایی با موضوعات متفاوت به‌شمار می‌رود. فیلم قاصد (The Courier) با بازی بندیکت کامبربچ (Benedict Cumberbatch) توانسته است به خوبی و با روندی متفاوت به این موضوع بپردازد. کامبربچ در این فیلم حضوری قابل قبول از خود به نمایش گذاشته و در نقش گرویل وین (Greville Wynne) خوش درخشیده است. فیلم قاصد بسیار شبیه فیلم‌های قدیمی جاسوسی ساخته شده است. این فیلم با عنوان آیرون بارک (Ironbark) نیز شناخته شده است. دلیل این امر، نام گذاری اولیه فیلم است. در ابتدا قرار بود نام فیلم رمز مورد استفاده جاسوس روسی یعنی واژه آیرون بارک باشد.

در دسته‌بندی نقد و بررسی فیلم می‌توانید درباره فیلم‌های مورد علاقه‌تان بخوانید.

شبیه به پل جاسوسان

قاصد را می‌توان فیلمی جاسوسی با دست‌مایه‌های درام و خانوادگی دانست که حوادث آن پیرامون یک واقعه تاریخی و در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی رخ می‌دهد. این فیلم محصول سال ۲۰۲۰ آمریکا‌ست. ولی عوامل فیلم صرفا آمریکایی نیستند. قاصد به کارگردانی دومینیک کوک (Dominic Cooke) و با فیلم‌نامه‌ای از تام اوکانر(Tom’O’ Connor) یک ساعت و نیم جذابی به مخاطب هدیه می‌دهد.

قاصد نسبت به فیلم‌های جاسوسی دیگر بر زوایای بیشتری از شخصیت انسانی تمرکز دارد. از لحاظ موضوعی نزدیک‌ترین فیلم به قاصد را می‌توان پل جاسوس‌ها (Bridge of Spies) ساخته اسپیلبرگ (Spielberg) دانست. نحوه اتفاق افتادن ماجراها و بدون ابهام بودن اتفاقات این دو فیلم را شبیه درام‌های انگلیسی کرده است.

یک فروشنده ساده یا جاسوسی کارکشته؟

فیلم قاصد از ماجرای درگیری‌های جنگ سرد در اوایل دهه ۱۹۶۰ بین ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی آغاز می‌شود. در این زمان سرهنگ سازمان جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی اولگ پنکوفسکی (Olega Alex Penvosky) است. او تصمیم می‌گیرد بر خلاف منافع کشورش اطلاعات ارزشمندی را در قبال بعضی مزایا در اختیار دولت ایالات متحده قرار دهد. او با سازمان سیا (CIA) ارتباط برقرار می‌کند. آن‌ها در نهایت به این نتیجه می‌رسند که عملیات جاسوسی از طریق فردی غیر نظامی صورت بگیرد. دلیل این انتخاب قراردادن پوششی مناسب برای عملیات جاسوسی است. در این راه سیا تصمیم می‌گیرد یک فروشنده غیر‌نظامی را وارد ماجرا کند. نقش این فروشنده با نام گرویل وین را بندیکت کامبربچ بر عهده دارد.

وین مردی صاحب خانواده است که تفریح اصلی‌اش رفتن به خانه و هم‌نشینی با همسر و پسر ۱۰ ساله‌شان است. او در ابتدا مایل به انجام این کار نیست. ولی سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا او را متقاعد می‌کنند. می‌گویند در صورتی‌که با نقشه آن‌ها موافقت نکند احتمال وقوع یک جنگ هسته‌ای بین دو ابرقدرت وجود دارد. با این ترفند وین متقاعد می‌شود و در پوشش یک بازرگان به مسکو سفر می‌کند. او  اطلاعات اتمی را از مسکو دریافت و به لندن مخابره می‌کند.

سینمایی قاصد-بندیکت کامبربچ

داستان نجات از اردوگاه نازی‌ها را بخوانید: مروری بر فیلم Persian Lessons

نقطه قوت فیلم: بازی خوب بندیکت کامبربچ

در ادامه داستان وین با چالش‌های اساسی‌تری روبرو می‌شود. تضاد‌های شخصیتی کامبربچ در این فیلم و نمود احساسات درونی او در صحنه‌هایی از فیلم، نقش‌آفرینی او را بسیار برجسته کرده است. به صراحت می‌توان گفت بازی زیبا و حرفه‌ای کامبربچ یکی از نقاط قوت اصلی فیلم محسوب می‌شود. قطعا یکی از دلایل اصلی جذابیت فیلم بازی اوست. این فیلم یکی از صفحات زرین با‌زیگری کامبربچ در چند سال اخیر است. بیننده جایی به توانایی بازیگری کامبربچ به خوبی واقف می‌شود که او در جریان فیلم از تاجری ساده و خوش‌گذران به یک جاسوس پر رمز  و راز تبدیل می‌شود.

کامبربچ با بازی خوب خود به خوبی توانسته است از عهده این تغییر شخصیتی بر‌آید و نقش وین را به کارکتری جذاب تبدیل کند. همچنین او در جریان فیلم صحنه‌هایی پر از احساس را خلق کرده و ملودرام تماشاگر پسندی را آفریده‌ است.

جاسوسی به سبک دهه 70

با وجود حضور پرقدرت کامبربچ چیزی در فیلم وجود دارد که جذابیتش را کم می‌کند. آن ظاهر و نمای قدیمی فیلم است. قاصد را می‌توان جز آثار کلاسیک سینما به شمار آورد. دیالوگ‌های پر از تنش و فضاهای سرد و بی‌روح این فیلم را شبیه آثار جاسوسی دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی کرده است. شاید همین امر کمی از جذابیت بازی توانمندانه کامبربچ کاسته است. به طور کلی می‌توان گفت قاصد با لحنی آرام و یکنواخت به پیش می‌رود و در آن صحنه‌های پر از هیجان کمتر به چشم می‌خورد. این موضوع به مذاق بسیاری از طرفداران فیلم‌های جاسوسی این دهه خوش نمی‌آید.

شاید اگر فیلم قاصد در دهه ۷۰ یا ۸۰ میلادی اکران می‌شد به راحتی می‌توانست خود را در رده فیلمی چون مکالمه (The Conversation) قرار دهد.

فیلم جاسوسی قاصد

چطور در گوانتانامو زنده بمانیم؟! اگر از بازی بندیکت کامبربچ لذت می‌برید، بررسی فیلم The Mauritanian

را هم بخوانید.

نگاه کلی

با این‌که فیلم قاصد برمبنای یک داستان واقعی ساخته شده است ولی کارگردان قصد آن را نداشته که صرفا به موضوع جنگ سرد بپردازد. در کل این فیلم فضایی تیره و کسل کننده دارد. تا حدی می‌تواند آثار هنری و کلاسیک ۴ دهه پیش را در ذهن بیننده تداعی کند. بنابراین می‌توان این فیلم را نوعی با‌زآفرینی آثار کلاسیک دانست. پس نباید توقع هیجان آثار جاسوسی جدید را از این فیلم داشته باشید.

 

منبع: Washingtonpost

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha