نقد فیلم 1917 – روایت جنگی برای پایان همه جنگ‌ها

0
408
نقد فیلم 1917

ویکی‌نقد – فیلم پریشان‌کننده 1917، وقایع زمانی کمتر از 24 ساعت را در جبهه غرب جنگ جهانی دوم روایت می‌کند. به نظر می‌آید که سم مندس، هم در داستانش و هم در اجرای این داستان نفس‌گیر، عالی عمل کرده است. 1917 فیلمی آشنا ولی حماسی است. سم مندس، فیلمی جذاب را در ژانر بقا و وحشت جنگی کارگردانی کرده است که دو سرباز جوان بریتانیایی را در مرکز هسته داستانشان می‌بیند. به اسکافیلد (با بازی جورج مک‌کی) و بلیک (با بازی دین-چارلز چپمن) ماموریتی مهم، پشت خط عملیاتی دشمن، سپرده شده است.

در طول معرفی این دو شخصیت، هیچ چیزی نیست که آن‌ها را از بقیه نیروها متمایز کند. آن‌ها تنها دو سرباز از هزاران سربازی هستند که در جنگ جهانی اول می‌جنگند. این عادی بودن و معمولی‌بودنشان و تقریبا طبیعت ناشناخته‌شان است که این دوتایی را سریعا به سمت دریافت همدردی و همدلی از طرف بیننده سوق می‌دهد. بلیک و اسکافیلد می‌توانند هر کسی باشند. اما به آن‌ها ماموریتی خارق‌العاده و قهرمانانه محول شده است که باید آن را در خطری بی‌رحمانه به انجام برسانند. آن‌ها باید پیامی زمان‌بندی شده را به یک گروهان دیگر برسانند تا آن‌ها را از افتادن در تله آلمانی‌ها نجات بدهند. اگر این دو نفر شکست بخورند، آن‌گاه 1600 سرباز، من جمله برادر بزرگر‌تر بلیک، کشته خواهند شد.

ویژگی هنری 1917 آن است که به نظر می‌آید فیلم تنها با یک شات بزرگ فیلم‌برداری شده است و خبری از کات‌سین‌های متعدد در آن نیست. این بدان معنا نیست که فیلم تنها در یک مرحله فیلم‌برداری شده است. بلکه ترفندهای فیلم‌سازی‌ای که در اجرا موفق بوده‌اند و مسدودسازی‌های هوشمندانه سبب به وجود آمدن چنین تاثیری در این اثر هنری شده‌اند. اگرچه از این روش در فیلم‌های دیگری نیز (از جمله Birdman و طناب که معروف‌ترین این فیلم‌ها هستند) پیش از این استفاده شده بود، در 1917 این موضوع کمتر شبیه یک ترفند برای گول‌زدن مخاطب است و او را با خود در سفری که بلیک و اسکافیلد برای نجات سربازان دارند با خود همراه و در آن غرق می‌کند. شما خطر، وحشت و نگرانی حاصل از این ماموریت بزرگ را در هر قدم فرساینده این دو نفر حس خواهید کرد. زیرا دقیقا آن‌جا، در کنارشان هستید.

نقد فیلم 1917
سم مندس و شخصیت‌های اصلی فیلم

سم مندس، این فیلم را از روی فیلم‌نامه‌ای که با کمک کریستی ویلسون-کایرنز نوشته است، ساخته است و در آن شخصیت‌های قهرمان فیلمش را با اتفاقات و صحنه‌هایی جذاب و نفس‌گیر، یکی پس از دیگری پیش برده است. در 1917، مرگ می‌تواند از هر فضایی بر شما هجوم آورد. هر مکانی. مهم نیست که یک تونل بسیار تنگ و لول آلمانی باشد یا یک فضای باز. هیچ‌کجا امن نیست. در تکامل با کارگردانی درخشان مندس، فیلم‌برداری مسحورکننده راجر دیکینز، ویرایش زیبای لی اسمیت و طراحی صحنه دنیس گسنر، همگی در جهت آن هستند که به بیننده این حس را القا کنند که خودشان آن‌جا، در بحبوحه جنگ جهانی اول، در خرابه‌های جنگی فرانسه حضور دارند.

از نظر بصری، فیلم تنها بر روی زمین‌های لجنی و گلی و سیم‌خاردارهای موجود در جبهه‌های نبرد که از فیلم‌های جنگ جهانی اول تصور می‌کنیم تکیه نمی‌کند. 1917 همچنین صحنه‌های اکشن و دارای تعلیق قدرتمندی را به نمایش می‌گذارد که بر زمین‌های سوخته و بمباران‌شده خطرناک ولی ساکت روستاهای فرانسه حاکم است. زیبایی خاکستری عجیب بخش‌های خارج شهری اروپا غالبا در فیلم با جنازه‌های در هم‌ریخته و ماشین جنگی‌ای که توسط دست انسان ساخته شده‌اند و لاجرم نابود شده‌اند ترکیب شده است. این صحنه‌ها در عین این که زیبا و خوش‌منظره هستند، بسیار بی‌تناسب و بدترکیب هم به نظر می‌آیند.

دقت و هیبت ساختن فیلم با تنها یک برداشت، اگر چندان به شخصیت‌های اصلی فیلم اهمیت داده نمی‌شد، چندان تاثیرگذار نبود. جزییات زندگی پیش از جنگ بلیک و اسکافیلد، توسط آن نابود شده است. بزرگترین رونمایی داستان جایی اتفاق می‌افتد که این دو ماموریتشان را دریافت می‌کنند. پس از آن، این دو نفر به معنای واقعی کلمه جلوتر از بیننده در مسیری با عجله تلاش می‌کنند که به هدفشان برسند. بیننده با آن‌ها در این سفر بزرگشان همراه خواهد شد. مندس و ویلسون کایرنز به شکل هوشمندانه‌ای از روایت مستقیم خودداری می‌کنند و بیشتر بر روایت داستان به صورت فیزیکی استفاده می‌کنند. همین موضوع به ما اجازه می‌دهد که متوجه احساس دو شخصیت اصلی داستان بشویم و 1917 بزرگترین قدرتش را از این موضوع می‌گیرد.

نقد فیلم 1917
مخفی‌کاری نقش مهمی در فیلم دارد

قسمت عظیمی از نیمه دوم فیلم، بدون ادای هیچ دیالوگی به بیننده نشان داده می‌شود و تنها بر روی نقش‌آفرینی بازیگران اصلی‌اش تکیه می‌کند که ما متوجه می‌شویم. در سفر احساسی و ناراحت‌کننده‌ای که بلیک و اسکافیلد در آن حضور دارند، تنها بازی بازیگران کافی است و چندان نیازی به داشتن مکالمه نیست. این در حالی است که فیلم توانایی‌های فیزیکی بازیگرانش را درست در کنار توانایی بازیگری‌شان به چالش می‌کشد. طوری که شما آن را فراموش نمی‌کنید. چپمن و مک‌کی به شکل تحسین‌بر‌انگیزی، ترس، آسیب‌پذیری و انگیزه مطلق شخصیت‌های نسبتا پرداخته‌شان را در لحظات آرام‌تر و ناامیدانه‌تر به نمایش می‌گذارند. این لحظات، صحنه‌هایی را رقم می‌زند که باعث می‌شود شما 1917 را با وجود تمام خونریزی‌ها و صحنه‌های وحشیانه‌اش، یک درام انسانی بنامید.

همچنین بازیگران نام‌آشنایی در طول مسیر این دو نفر سبز می‌شوند. از این بازیگران می‌توان به کالین فرث، بندیکت کامبربچ و اندرو اسکات اشاره کرد که در یک صحنه، نمایش را از آن خود می‌کند. اما این بازیگران هیچ‌گاه نمی‌توانند حواس بیننده را از دو شخصیت اصلی فیلم پرت کنند. این ستارگان، نقش مردان مسن‌تری را ایفا می‌کنند که سربازان جوان بدون هیچ پرسشی، دستوراتشان را اجرا می‌کنند. حتی اگر این دستور، هیچ‌گاه برنگشتن به خانه باشد.

اگر بخواهم یک ایراد بزرگ به فیلم بگیرم، صحنه‌هایی هستند که بر روی انزوای بلیک و اسکافیلد بنا شده‌اند تا حس خطر و تعلیق کاذبی را به بیننده القا کنند. این موضوع با این حقیقت که در بعضی از مناطقی که این دو از آن‌ها عبور می‌کنند نیروهای دوست حضور دارند، در تناقض است. چطور ممکن است که با وجود این همه سر و صدای مردان و ماشین‌افزارهای جنگی، صدایشان را نشنیده باشند؟ این موضوع در طول فیلمی به شدت واقع‌گرایانه کمی من را اذیت می‌کرد.

نقد فیلم 1917
بلیک و اسکافیلد در فیلم 1917

اگر چه فیلم‌هایی که کثافت‌های جنگ را به نمایش می‌گذارند چندان چیز جدیدی نیستند، اما 1917 در میان آن‌ها قد علم می‌کند و این به خاطر بازسازی شفافی است که از جنگ جهانی اول به نمایش گذاشته است. درگیری وحشتناکی که چندان به اندازه جنگ جهانی دوم بر روی پرده سینما نقش نبسته است. 1917 فیلمی است که اعصاب شما را خرد خواهد کرد و با جزئیاتش احساساتتان را جریحه دار می‌کند.

نتیجه‌گیری

1917 فیلمی خوش‌تراش است که استادانه ساخته‌شده است و از نظر احساسی بیننده را با وحشتی فزاینده در میان خطوط دفاعی دشمن، می‌فرساید. با فیلم‌برداری باشکوه، روایت ماهرانه و در نهایت بسیار شوکه‌کننده در بازسازی زمان و مکان روایت، 1917، ساخته سم مندس هیچ‌گاه نگاهش را، حتی در صحنه‌هایی که روایت سرعت می‌گیرد و فیلم با سرعت بیشتری به پیش می‌رود، از روی جزئیات کوچک‌تر و قابل‌انس بر نمی‌دارد. 1917 توجه اکید و سفت و سختش را بر روی انسان و ذات او در چنین موقعیت‌های غیرانسانی‌ای متمرکز کرده است. 1917 یکی از برترین فیلم‌های سال 2019 است.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید
captcha